<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel><generator>iloblog 1.0</generator><title>Gebeurtenissen in Piemonte &amp; op Borgo Vallone Feed</title><link>http://makingoff.borgovallone.com/</link><description></description><item><title>Als een tuin zonder bloemen</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=189</link><description><![CDATA[  Toen wij hier 7 jaar geleden aankwamen werd ik voorgesteld aan enkele oude bewoners van Olmo.  
 Eén van de oudste mannetjes zei vervolgens; dat ik was als een tuin zonder bloemen.  
 Hiermee doelde hij op het feit dat wij geen kinderen hadden, maar sinds die opmerking zorg ik er ieder jaar voor dat onze tuin natuurlijk beschikt over de meeste bloemen van de omgeving.  
 Ieder jaar doen we één terras omtoveren in tuin, meestal wordt deze beslissing genomen aan de hand van de foto's die dat jaar zijn verschenen in een artikel over ons in een magazine.  
 Bij deze reportages over ons denken de lezers altijd wat een prachtige plek, en denk ik steevast bij één foto wat ziet dat stukje er verschrikkelijk uit. En is er gelijk weer een nieuw doel gevonden voor de komende winter.  
 Dit keer was het zonneterras naast het zwembad aan de beurt, dit moest onze bloementuin worden. Een tuin waarbij ik een keertje niet koos voor het altijd veilige lavendel.  
 En natuurlijk was deze op tijd klaar voor het seizoen, maar hoe graag je ook wilt over één ding heb je absoluut geen controle "en dat is over de natuur".  
 Ik koester de nieuwe plantjes, praat iedere dag tegen ze, geef ze water &amp; voeding, en kijk ze bijna de grond uit.  
 En ja ze zijn al zeker twee keer zo groot als toen ze aankwamen, maar één ding moet ik tot mijn grote spijt toegeven "het is als een tuin zonder bloemen". 

 (door een technische storing ontbreken de foto's deze volgen z.s.m.) 
 ]]></description><pubDate>Sun, 13 May 2012 10:35:03 +0200</pubDate><category>Mei &#039;12</category></item><item><title>Precies op tijd klaar</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=188</link><description><![CDATA[  Voor een relaxte avond, de nieuwe hottub naast het zwembad. Ook deze natuurlijk geheel in natuursteen gezet. 

 (door een technische storing ontbreken de foto's deze volgen z.s.m.) 
 ]]></description><pubDate>Sun, 13 May 2012 10:21:09 +0200</pubDate><category>Mei &#039;12</category></item><item><title>De nieuwe outdoor living</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=187</link><description><![CDATA[   Natuurlijk geheel in Pietra! 


    
 ]]></description><pubDate>Sun, 13 May 2012 10:13:46 +0200</pubDate><category>Mei &#039;12</category></item><item><title>Maar natuurlijk hebben we het weer gered!</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=186</link><description><![CDATA[ Petra, Jaap, Maarten &amp; Esther bedankt voor jullie enthousiasme en voor deze gezellige start van ons nieuwe seizoen.  Later deze week de foto's van het eindresultaat.  
 ]]></description><pubDate>Fri, 04 May 2012 18:17:37 +0200</pubDate><category>April &#039;12</category></item><item><title>Deadline</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=185</link><description><![CDATA[  De laatste twee weken van April word ik ieder jaar ‘s nachts zwetend wakker, uit wat ik noem de “ik vertrek” nachtmerrie. 
 Een nachtmerrie met gasten al op de oprijlaan terwijl wij nog even 20 kuub grind moeten verspreiden, de wc’s ophangen en de plafonds witten.  
 Wij waren dacht ik ruim zeven jaar geleden goed voorbereidt vertrokken.  
 Niet zo’n “ik vertrek” verhaal met 4 linkerhanden, 3 maanden &amp; 6000 euro om de ruïne op te knappen.  
 We hadden onszelf dus een ruim tijdsbestek gegeven van enkele jaren, voorzien van een ruim budget, en waren voorbereid op de Italiaanse bureaucratie perikelen. Althans voor zover je dat kan als buitenlander, we waren dus dacht ik voorbereid op het ergste geval. Niet wetende dat het altijd nog veel erger kon dan mijn “dat kan nooit scenario”  
 Jaar na jaar hebben we keihard gewerkt. 
 Tegenslag na tegenslag te voorduren gekregen maar we gingen onverstoorbaar door.  
 De eerste jaren was het non stop verbouwen, daarna alleen tijdens de 6 maanden dat we gesloten zijn. En vanaf onze opening al weer vijf zomers geleden dromen we van eens een wintertje “lekker niets”, geen betonmolens en uitzichtloze puinhoop, geen verbouwingen, geen deadline, gewoon even niets. En ieder jaar weer blijft dat bij dromen. 
 Tot afgelopen winter, dit keer hadden we echt besloten een winter vrijaf te nemen. We dachten serieus dat we eindelijk onze relaxte winter zouden hebben. Met geen grote veranderingen op het programma, en om eerlijk te zijn daar waren we wel een beetje aan toe. We zouden langzaam een beetje aan “freubelen” en genieten van alles wat klaar was. 
 Maar degene die mij een beetje kent weet dat ik na één dag “relaxen” al weer plannen maak. Plannen over kleine klusjes, die ik altijd aan Ed verkoop als “dat doen we even”. Plannen die steevast uitmonden in wederom een race tegen de klok om alles voor het seizoen op tijd af te krijgen. Het moet er dan tenslotte uitzien alsof er niets is gebeurd tijdens de voorgaande maanden. 
 Ons relaxte wintertje “freubelen” monde vervolgens uit in de grootste deadline sinds ons vertrek naar Italië. 
 Door omstandigheden en wat flinke tegenslagen hebben we de afgelopen 6 weken voor 6 maanden werk verricht. Niets relaxen, niets genieten, alles draaide om meters, om eindeloze bergen stenen, auto's vol planten, om cementwagens, om mooi droog weer, om afspraken die niet nagekomen werden, en voor het eerst waren we zelfs afhankelijk van andere om alles op tijd af te ronden. En laat nou net “afhankelijk zijn van een ander” niet mijn sterkste punt zijn.  
 ]]></description><pubDate>Fri, 04 May 2012 18:06:40 +0200</pubDate><category>April &#039;12</category></item><item><title>Loazzolo</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=184</link><description><![CDATA[  Natuurlijk moet er naast alle verbouwperikelen ook nog gewoon gewerkt worden. 
 Dus voordat onze planten dame &amp; het buitenschilders duo weer richting Nederland vertrok stond er nog een wijnproeverij op het programma. 
 Nu hadden we in ons assortiment al een zeer charmante wijnboer voor de dames, vanaf nu denken we ook aan de heren met een zeer charmante wijnboerin. Voordeel ze zitten vrijwel in dezelfde straat, dus voor ieder wat wils. 
 Het wijnhuis telt zo’n 16 hectare in een prachtige vallei rondom Loazzolo en maakt een aantal zeer lekkere wijnen. Onze favoriet de Brachetto vendemmiate tardiva een bijzondere dessertwijn. Een mooie Barbera superiore Nizza &amp; een prachtige blend van Barbera, Pinot Nero, Merlot &amp; Cabernet Sauvignon.  
 En wat het helemaal leuk maakt is dat ze een aantal mooie wandelingen over hun terrein hebben uitgezet met prachtige vergezichten over onze vallei waarna er kan worden genoten van een buffet van heerlijke locale hapjes &amp; natuurlijk wordt het geheel afgesloten met een wijnproeverij. Het uitproberen van de wandelingen laten we dit keer echter over aan een ieder die het wil proberen, wij hebben ons gezien het noodweer beperkt tot het laatste onderdeel “ de proeverij”.     
 ]]></description><pubDate>Sat, 14 Apr 2012 18:45:00 +0200</pubDate><category>April &#039;12</category></item><item><title>Eataly Genua</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=183</link><description><![CDATA[  Eataly Genua, de delicatesse winkel van Italie met sinds vorig jaar een filiaal in een oud pakhuis midden in de oude haven van Genua. Niet te missen bij een bezoek aan Genua, een winkel vol met de lekkerste Italiaanse producten &amp; dranken. Met diverse restaurants voor een klein hapje, een lekkere pasta of een compleet diner of lunch.  
 ]]></description><pubDate>Sat, 14 Apr 2012 18:24:47 +0200</pubDate><category>April &#039;12</category></item><item><title>Het huis in het bos</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=182</link><description><![CDATA[  Een nieuw restaurantje op onze lijst. 
 Twee mensen met passie gooien hun complete leven om en keren terug naar hun geboortestreek. Gianni &amp; Mina kopen krijgen de kans om het geboortehuis van zijn grootouders terug te kopen, ze restaureren het en willen het gaan gebruiken als vakantiehuis. 
 Maar na zijn hele leven in de wijnindustrie te hebben gewerkt, blijft zijn oude droom knagen “een eigen restaurant”. 
 Ze besluiten hun werk op te geven en beginnen een klein restaurant, met Mina in de keuken als chefkok. Alle producten komen of van hun eigen land of van de beste locale producenten. In de zomer hebben ze een mooi terras met uitzicht op het wijnveld met plaats voor een aperatief in de tuin, en voor koudere avonden lekker bij de openhaard. 
 "Casa nel Bosco" 
   
 ]]></description><pubDate>Sun, 08 Apr 2012 09:14:41 +0200</pubDate><category>April &#039;12</category></item><item><title>Buona Pasqua</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=181</link><description><![CDATA[    
 ]]></description><pubDate>Sun, 08 Apr 2012 09:12:57 +0200</pubDate><category>April &#039;12</category></item><item><title>En natuurlijk reist zo&#039;n tub niet alleen!</title><link>http://iloapp.borgovallone.com/blog/makingoff?Home&amp;post=180</link><description><![CDATA[    
 ]]></description><pubDate>Fri, 30 Mar 2012 11:14:56 +0200</pubDate><category>April &#039;12</category></item></channel>
</rss>
